Stilte

In de stilte liggen alle antwoorden.

Eigenlijk klopt dat niet helemaal, maar het klinkt alvast goed.

In feite is het nèt andersom; In de stilte verdwijnen de vragen, en daarmee ook de behoefte aan antwoorden. En die ervaring is, dat al je vragen beantwoord zijn.

Dat is ook meteen de essentie van stil worden. Niet alleen je mond houden, maar je denken wordt stil. Het onophoudelijke geratel in je hoofd komt tot stilstand. En dan kun je eindelijk de stem van je innerlijk weten horen.

De Trein tot stilstand brengen

Meditatie is het oefenen daarin. Mindfullness doet iets soortgelijks.  Wordt je bewust van waar je aandacht is. Waar zijn je gedachten ? En ontdek wat er gebeurt  als je ze voor eventjes vrijaf geeft.

Alle vragen en gedachten die ooit belangrijk leken verdwijnen niet zomaar van de een op de andere dag, daar moet je wel wat voor doen. Zoals een trein tot stilstand komt; Beginnen met vaart te minderen, en dat reenvoudig een tijdje volhouden, totdat ie uiteindelijk moeiteloos tot stilstand komt.

Crisis is kans !

Of je moet het geluk hebben dat je in een zodanige crisis terecht komt, dat je hele denkwereld instort. Al het denken in één klap falliet verklaard kan worden. Op dat moment wordt je spontaan bevrijdt van alle verlangens en zorgen die het met zich mee bracht.

 

Zen

Dat is ook waar veel Zen oefening zich op richt. De Denkgeest langzaam tot stilstand brengen. Door een eenvoudige steeds weer te gaan zitten en besluiten om tijd in de Dojo door te brengen.

Of in één klap. Bijvoorbeeld met behulp van een Koan.  Dat is een onoplosbare stelling, waar het rationele denken op onderuit gaat.

Maar dan nog zal uiteindelijk het gewone dagelijkse denken zich weer vanzelf opstarten. Voor je het weet zit je weer met je gedachten bij toen of straks. het land van Ooit. Daarom heb je alsnog je eigen remmende werking te ontwikkelen.

Stil worden, is minder denken, en meer zijn. Richt je aandacht op de directe ervaring, ipv de gedachten over de ervaring. Hoe het zou moeten zijn, wat het betekent, dat proces van constant proberen te oordelen over alles en nog wat, om daarmee een bepaalde behoefte aan controle te bevredigen. – zoals we van jongs af aan zijn geconditioneerd. Niet zomaar de werkelijkheid accepteren, nee, vragen stellen, slim worden, kennis vergaren. Waarom is dit zo, hoe kan dat, klopt dit wel, hoort dit, mag dit. 

Ooi heel nuttig, maar minstens even nuttig is het om die gedachten stroom in goede banen te leren leiden.

Ware kennis is zelf kennis. Weten hoe iets voelt, wat je ervaart, en vooral ook rustig accepteren wat er gebeurt.

Waarnemen zonder te oordelen. Laat gewoon zijn wat er is.

Als Jij ophoudt aandacht te schenken aan al die vragen – en aandacht is energie – wordt je vanzelf stiller en stiller. En merkt je dat het leven jou leidt, in plaats van andersom.

En dan komt er ook een moment dat het denken zich de moeite niet meer troost om al die vragen te stellen.

Op dat moment transformeert heel je leven, dan komt de bloem van jouw bestaan werkelijk tot bloei.

Meditatie is een oefening om stil te worden, om te ervaren hoe dat voelt. Om vervolgens die stilte in jezelf mee te nemen bij alles wat je doet. Maar heus niet meteen alles, beetje bij beetje.

 

lao-tse

Geef een reactie